Βίγκαν Ημερολόγιο
2009

Το Ημερολόγιο Χορτοφαγίας είναι και φέτος εδώ για να σας συνοδεύσει στο 2009 με 12 υπέροχες βίγκαν συνταγές από την ελληνική και διεθνή κουζίνα.

Κατεβάστε το

και εκτυπώστε το

από

εδώ

Τρυπήστε τα φύλλα με τη μηχανή βιβλιοδεσίας, περάστε το πλαστικό σπιράλ και το ημερολόγιο σας είναι έτοιμο για να το κρεμάσετε στο τοίχο ή να το δωρήσετε!

Τα Ζώα ως Πρόσωπα:
Δοκίμια για την κατάργηση της εκμετάλλευσης των Ζώων
(Animals as Persons: Essays on the Abolition of Animal Exploitation)

Καινούργιο βιβλίο του Gary L. Francione,
διακεκριμένου Πανεπιστημιακού Καθηγητή Νομικής
και φιλοσόφου για τα δικαιώματα των ζώων και την ηθική θεωρία
Columbia University Press, 2008

Με ένα νέο βιβλιο, επανέρχεται ο Gary L. Francione, γνωστός για την κριτική του απέναντι στους ευημεριστικούς(welfare) νόμους και ρυθμίσεις για τα ζώα, για την απεμπολιστική(abolitionist) θεωρία του για τα δικαιώματα των ζώων που βασίζεται στην κατάργηση της εκμετάλλευσης τους, και για την προώθηση της χορτοφαγίας(veganism) και της πολιτικής της μη βίας ως αρχές βασικών γραμμών του κινήματος της απεμπόλησης.

Ο Gary Francione ήταν ο πρώτος ακαδημαϊκός που δίδαξε για τα δικαιώματα των ζώων σε Αμερικανική Νομική Σχολή και έχει γίνει από τότε μια κεντρική μορφή στο κίνημα των δικαιωμάτων των ζώων.

Με απλά λόγια, η απεμπολιστική θέση του Francione δεν είναι σταδιακή αλλά άμεση: όλη η ανθρώπινη χρήση των ζώων πρέπει αμέσως να τερματιστεί- ως τροφή, ως υποκείμενα έρευνας, "στη μόδα," κ.λπ.

Το βιβλίο, το οποίο είναι μια συλλογή από 7 δοκίμια, επιχειρηματολογεί υπέρ της θεώρησης των ζώων ως πρόσωπα με όλα τα σχετικά δικαιώματα που αυτό συνεπάγεται.

Σε αυτήν την συλλογή, ο Francione προωθεί την πιο ριζοσπαστική θεωρία περί δικαιωμάτων των ζώων που έχει υποστηριχθεί μέχρι σήμερα.

Αντίθετα από τον Peter Singer, ο Francione υποστηρίζει ότι δεν μπορούμε ηθικά να δικαιολογήσουμε τη χρησιμοποίηση των ζώων κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις, και αντίθετα από τον Tom Regan, η θεωρία του Francione ισχύει για όλα τα ενσυναίσθητα(sentient) όντα(εκείνα τα οποία έχουν την ικανότητα να αισθάνονται πόνο και ευχαρίστηση), και όχι μόνο για εκείνα που έχουν πιό περίπλοκες γνωστικές δυνατότητες.

Ο Francione εισάγει το βιβλίο με ένα δοκίμιο που εξηγεί τις ιστορικές και σύγχρονες τοποθετήσεις μας για τα ζώα, κάνοντας διαχωρισμό μεταξύ του ζητήματος της χρήσης ζώων από αυτό της μεταχείρισης ζώων.

Παρουσιάζει έπειτα μια θεωρία των δικαιωμάτων των ζώων, η οποία εστιάζει στην ανάγκη να χορηγηθεί σε όλους τους ενσυναίσθητους μη-ανθρώπους το δικαίωμα να μην αντιμετωπίζονται ως ιδιοκτησία μας. Η αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος θα απαιτούσε από εμάς να σταματήσουμε να φέρνουμε στην ζωή τα εξημερωμένα ζώα για ανθρώπινη χρήση.

Ρίχνει μια σκληρή ματιά στη "ηθική σχιζοφρένια μας" προς τα ζώα και τη ικανότητά μας να θεωρούμε μερικά πλάσματα ως αγαπημένους συντρόφους και άλλα ως τροφή και ιματισμό.

Τα επόμενα δοκίμια ερευνούν τις πρόσφατες αλλαγές στην ευημερία των ζώων και το λυπηρό γεγονός ότι αυτές οι πρακτικές όχι μόνο έχουν αποτύχει να μας φέρουν πιό κοντά στην κατάργηση της ζωικής εκμετάλλευσης, αλλά έχουν κάνει το κοινό να αισθάνεται πιό άνετα για την υποθετικά πιο "ανθρωπιστική" ζωική μεταχείριση.

Σε δύο δοκίμια, ο Francione ερευνά τη σημασία της ενσυναίσθησης(sentience) ως απαραίτητο και ικανοποιητικό όρο για την ηθική σημασία των ζώων και εξηγεί πώς η θέση των ζώων ως οικονομικά προϊόντα αποτρέπει την ίση εκτίμηση των συμφερόντων τους.

Συζητά επίσης το ζήτημα της χρησιμοποίησης των ζώων στα πειράματα, υποστηρίζοντας ότι η εμπειρική ανάγκη της ζωικής χρήσης είναι στην καλύτερη περίπτωση ύποπτη και ότι η ζωική χρήση δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να δικαιολογηθεί ηθικά.

Μετά από ένα κεφάλαιο που εξετάζει τον οικοφεμινισμό και την ηθική του θέση περί φροντίδας, ο Francione ολοκληρώνει επιχειρηματολογώντας ενάντια στην λογική της θέσης του Tom Regan ότι ο θάνατος επιβάλλει μεγαλύτερη ζημιά στους ανθρώπους από τους μη-ανθρώπους.

Συνολικά, αυτή η συλλογή δοκίμιων καταδεικνύει γιατί η απεμπολιστική θεωρία του Francione θεωρείται ευρέως ως η πιό συναρπαστική καινοτομία στη σύγχρονη ηθική για τα ζώα.

Και ένα απόσπασμα από συνέντευξη που έδοσε ο Gary Francione με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του:

ΕΡ: Εάν έχουμε πειστεί από τις απόψεις σας και θέλουμε να καταργήσουμε τη ζωική εκμετάλλευση, τι μπορούμε να κάνουμε τώρα —σήμερα —για να βοηθήσουμε να επέλθει αυτή η κατάργηση;

GF: Το σημαντικότερο πράγμα που ο καθένας μπορεί να κάνει είναι να γίνει vegan και να εκπαιδεύσει και άλλους γιατί το να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας τα ζώα σημαίνει να είμαστε vegan. Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα γίνονται vegan, η απαίτηση θα μειώνεται και θα προάγεται η συνείδηση για την ανήθικη και αδικαιολόγητη φύση της ζωικής χρήσης. Θεωρώ την χορτοφαγία(veganism) ως την σημαντικότερη μορφή ακτιβισμού για τα μη ανθρώπινα ζώα. Η χορτοφαγία είναι η αρχή της απεμπόλησης(abolition), εφαρμοσμένη στη ζωή του ατόμου.

Συγκριτική Ανατομία Πεπτικών Συστημάτων

Η ανατομία του πεπτικού συστήματος των παμφάγων μοιάζει κατα 90% με αυτήν των σαρκοφάγων ζώων.

Η ανατομία του πεπτικού συστήματος του ανθρώπου ανήκει στη κατηγορία των φυτοφάγων ζώων.

Υπηρεσίες Βίγκαν εστίασης για όλους

Vegan Catering for All

Νέο βιβλίο για τους εστιάτορες και τους επαγγελματίες μαζικής Εστίασης

από την Vegan Society UK

Αδειάστε το μυαλό σας από όλες τις προκαταλήψεις σχετικά με τη vegan διατροφή και σκεφτείτε εύγευστα, συναρπαστικά πιάτα που δεν φέρουν ενοχή και είναι καλά για την καρδιά και την περιφέρεια σας. Τώρα είστε έτοιμοι να ευχαριστήσετε γευστικά τον αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που τρώνε και απολαμβάνουν την vegan τροφή σε κανονική βάση.

Η υψηλής ποιότητας vegan διατροφή είναι μια τέλεια λύση για τους εστιάτορες επειδή ακριβώς απευθύνεται στον καθέναν - είναι νόστιμη, υγιεινή, ηθική και φιλική στον πλανήτη. Θα ανοίξει την επιχείρησή σας σε όσους προσπαθούν να μειώσουν το κρέας, στους βετζετέριαν, στον αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων με δυσανεξία στο γάλα ή τα αυγά, και σε ανθρώπους που έχουν περικόψει τα ζωικά προϊόντα για λόγους υγείας.

Συχνά χρειάζονται απλά μερικές μικρές αλλαγές για να γίνουν τα vegan τρόφιμα διαθέσιμα και στη διαδικασία να βελτιώσετε την επιχείρηση σας. Εκτός του ότι θα σας φέρουν νέους πελάτες, τα περισσότερα vegan τρόφιμα έχουν το πλεονέκτημα να είναι φτηνά με μεγάλα περιθώρια κέρδους. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ιστοσελίδες μας για την εστιάση για να είστε βέβαιοι ότι έχετε πολλά να προσφέρετε όποτε κάποιος vegan περάσει την πόρτα της επιχείρησης σας.

Αν και μπορείτε να αρχίσετε με μικρές αλλαγές δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όσο περισσότερη προσπάθεια επενδύετε τόσο πιθανότερο είναι να καταλήξετε με μερικές φανταστικές vegan επιλογές. Δείτε το φυλλάδιο μας Vegan Catering for All και τις ιστοσελίδες μας για την εστιάση για να πάρετε μια γεύση της απέραντης σειράς των διαθέσιμων vegan προϊόντων και των ατελείωτων τρόπων με τους οποίους μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε.

Περιεχόμενα

* Ορισμός της vegan διατροφής

* Ποιό είναι ένα "χαρακτηριστικό" vegan γεύμα;

* Χρήσιμα συστατικά

* Μερικά σημαντικά σημεία

* Ιδέες για πρωινό

* Ορεκτικά, πρόχειρα φαγητά και φαγητά για πάρτυ

* Ιδέες για κύρια πιάτα

* Ιδέες για επιδόρπια

* Επιμόλυνση της βίγκαν τροφής με ζωικές τροφές

* Μάρκετινγκ των νέων vegan πιάτων σας

* Λιστα με τα ζωικά συστατικά

* Επιχειρήσεις διάθεσης βίγκαν τροφίμων

1η Νοέμβρη: Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας - World Vegan Day

Ημέρα μνήμης για έναν πρωτοπόρο

Donald Watson (1910 – 2005)

Ιδρυτής της Vegan Society και εμπνευστής της λέξης Vegan

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας – World Vegan Day – η σκέψη πηγαίνει στον ιδρυτή της Vegan Society και εμπνευστή της λέξης Vegan.

Ο Donald Watson (1910 – 2005) είναι ο άνθρωπος που σε πολύ δύσκολες εποχές, το 1944, είχε την τόλμη και το θάρρος να θυμήσει στην ανθρωπότητα το αυτονόητο χρέος της απέναντι στα ζώα: την κατάργηση της εκμετάλλευση τους.

Ο ταπεινός δάσκαλος ξυλοτεχνίας από το Νότιο Yorkshire, βλέποντας την αδυναμία της vegetarian society να κάνει το αποφασιστικό, τελικό βήμα της απεμπλοκής της από κάθε ζωικό προϊόν (γαλακτοκομικά, αυγά κλπ), διαχώρισε την θέση του από αυτήν και ίδρυσε την Vegan Society.

Πραγματικά πρωτοπόρος και οραματιστής έδειξε στην ανθρωπότητα το μέλλον της:

ένα κόσμο όπου ο ανθρωποκεντρισμός, και ο σπισισμός (ρατσισμός προς τα άλλα είδη) θα έχουν εκλείψει και ο σεβασμός για όλα τα ζώα θα είναι η υπέρτατη αξία και στάση ζωής.

Η σπίθα που άναψε το 1944 έγινε φλόγα που εξαπλώθηκε σε όλη τη Γη, δημιουργώντας ένα παγκόσμιο κίνημα που αγκαλιάστηκε από εκατομμύρια ανθρώπους, ως το μόνο που πραγματικά μπορεί να μεταμορφώσει την ζωή μας και τον κόσμο μας.

Και αυτή η ελπιδοφόρα δυναμική αναδύεται έντονα στα λόγια του Donald Watson από την τελευταία του συνέντευξη που έδοσε στα 95 γενέθλια του το 2005.

ΕΡ: Τι νομίζετε για τον τρόπο που έχει εξελιχθεί η Vegan Society από τότε που ήσασταν εσείς στην διοίκηση της;

ΑΠ: "Καλύτερα από το αναμενόμενο, βεβαίως. Το τζίνι έχει βγει τώρα έξω από το μπουκάλι και κανένας δεν μπορεί να το ξαναβάλει μέσα στις ημέρες άγνοιας πριν από το 1944, όταν φυτεύτηκε αυτός ο σπόρος από ανθρώπους γεμάτους ελπίδα. Τώρα οπουδήποτε ζει κάποιος μπορεί να έχει μια vegan διατροφή."

Ο πόνος των Φυτών (αν υφίσταται) δεν είναι άλλοθι για τον πόνο των Ζώων.

Μια προσεκτική παρατήρηση του πλανήτη Γη ως ένα ενιαίο οικοσύστημα, μας αποκαλύπτει κάποια αδιαμφισβήτητα γεγονότα:

-Ο πλανήτης ΓΗ, και ειδικότερα η βιόσφαιρα αυτού του πλανήτη, είναι το ευρύτερο οικοσύστημα μέσα στο οποίο εμφανίζονται, υπάρχουν και εξελίσσονται όλες οι μορφές ζωής.

-Κάθε ένας οργανισμός που υπάρχει στο οικοσύστημα αυτό υπόκειται στους εγγενείς φυσικούς νόμους αυτού του οικοσυστήματος.

-Ο πλέον βασικός φυσικός νόμος είναι ότι κάθε πλάσμα, για να διατηρηθεί στη ζωή, πρέπει να τρέφεται με τροφή.

-Η τροφή αυτή πρέπει να είναι συμβατή με την φυσιολογία του.

-Στο οικοσύστημα του πλανήτη ΓΗ μόνο τα φυτά παράγουν τροφή μέσω της φωτοσύνθεσης.

-Μέσα σ’αυτό το οικοσύστημα της ΓΗΣ είναι φυσικός νόμος τα φυτά να γίνονται τροφή για την μεγάλη κατηγορία των φυτοφάγων πλασμάτων, μεταξύ των οποίων και ο άνθρωπος.

-Στο ίδιο οικοσύστημα υπάρχει κάποιος άλλος φυσικός νόμος που ορίζει ότι τα φυτοφάγα πλάσματα γίνονται τροφή για τα σαρκοφάγα και έτσι δημιουργείται η τροφική αλυσίδα.

-Αν εξαφανιστούν τα φυτά, θα εξαφανιστεί πολύ σύντομα και όλη η υπόλοιπη ζωή του πλανήτη, λόγω έλλειψης τροφής.

Το οικοσύστημα της Γης έχει εξ’ορισμού μέσα του την βία προς τα φυτά και την βία των σαρκοφάγων ζώων προς τα φυτοφάγα.

Μια προσωπική μου υπόθεση είναι ότι στο αρχικό οικοσύστημα της ΓΗΣ δεν υπήρχε βία.

Υποψιάζομαι ότι η βία εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα της παρακμής του οικοσυστήματος ύστερα από τις 5 μαζικές εξαλείψεις ειδών(όπου χάνονταν το 95% της ζωής στον πλανήτη) που έχουν συμβεί μέχρι σήμερα, καθώς η βιοποικιλότητα προσπαθούσε να αναδημιουργηθεί με νέες μορφές κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Όσο περισσότερο παρακμάζει και απορρυθμίζεται το οικοσύστημα, τόσο περισσότερη βία και χάος εμφανίζονται σ’αυτό.

Στην παρούσα φάση ζούμε την έκτη μαζική εξάλειψη ειδών, η οποία αυτή την φορά είναι προκαλούμενη από τον άνθρωπο και το κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο που ακολουθεί, το οποίο συνεχώς εισάγει αυξανόμενη βία στο οικοσύστημα.

Η βία προς τα φυτά, η οποία προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου και την θεωρώ ανωμαλία μέσα στο γενικότερο οικοσύστημα της ΓΗΣ, είναι προεπιλογή του συστήματος και δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.

Η βία προς τα ζώα, την οποία θεωρώ πολύ μεγαλύτερη και σοβαρότερη ανωμαλία του οικοσυστήματος της ΓΗΣ, είναι και αυτή προεπιλογή του συστήματος αλλά μόνο για τα σαρκοφάγα ζώα και έχει τη λογική της διατήρησης της ισορροπίας και του ελέγχου των πληθυσμών των φυτοφάγων.

Σε αντίθεση η βία του ανθρώπου προς τα ζώα, τα φυτά και το περιβάλλον τους τελευταίους αιώνες και ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες δεν έχει καμμία λογική και είναι καθοδηγούμενη από ανθρωποκεντρικές αντιλήψεις, συνήθειες και επιθυμίες, όπως το κέρδος, η ευκολία, η γεύση κλπ.

Τώρα εάν υποθέσουμε ότι τα φυτά αισθάνονται πόνο, τότε αυτός είναι ασύγκριτα μικρότερης έντασης και κλίμακας από τον πόνο των Ζώων.

Ουσιαστικά οι δύο καταστάσεις πόνου, αυτή των φυτών(υποθετική και μη αντιληπτή) και αυτή των ζώων( υπαρκτή και αντιληπτή )είναι στα δύο άκρα της κλίμακας του πόνου: μηδενικός έως ελάχιστος για τα φυτά και μέγιστος και συντριπτικά αφόρητος για τα ζώα.

Πιο συγκεκριμένα, στην περίπτωση των φυτών δεν βλέπουμε, ούτε αντιλαμβανόμαστε καμμία αντίδραση, ενώ στην περίπτωση των Ζώων βλέπουμε αστραπιαία, άμεσα και πολύ έντονα την αντίδραση του ζώου στον πόνο.

Ας φανταστούμε τι συμβαίνει όταν πατήσουμε το γκαζόν και τι συμβαίνει όταν πατήσουμε κατά λάθος τον σκύλο μας.

Επίσης δεν έχουμε δει μαρούλι να σφαδάζει από πόνο, όπως δυστυχώς συμβαίνει με τα ζώα, ούτε ζώο που του κόβεις ένα μέλος να το ξαναφυτρώνει, όπως κάνουν τα φυτά.

Αν όντως τα φυτά αισθάνονται πόνο γιατί δεν έχουν μηχανισμό φυγής από μια κατάσταση που προκαλεί τον πόνο(π.χ. φωτιά, κόψιμο με μαχαίρι), ούτε αντιδρούν όταν βρίσκονται σε κίνδυνο όπως κάνουν τα ζώα;

Μήπως αυτό αποδυκνείει ότι ίσως τελικά δεν αισθάνονται πόνο;

Ο πόνος είναι χαρακτηριστικό εκείνων των πλασμάτων που έχουν εγκέφαλο και εξελιγμένο νευρικό σύστημα, και ως γνωστόν τα φυτά δεν έχουν κανένα από τα δύο.

Επιπλέον, ο πόνος των φυτών δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά και μία ματιά στο περιοδικό Nature και στην εγκυκλοπαίδεια wiki θα βοηθήσει να ξεχωρίσει η φαντασία από την πραγματικότητα.

Υπάρχουν βέβαια πειράματα που δείχνουν κάποιες αντιδράσεις των φυτών σε ερεθίσματα αλλά αυτές είναι μόνο αντιληπτές από πολύπλοκα όργανα μετρήσεων και όχι από τις αισθήσεις μας, εν αντιθέσει με αυτό που συμβαίνει με τον πόνο των ανθρώπων και των ζώων που είναι άμεσα ορατός και αντιληπτός από τις αισθήσεις μας.

Με άλλα λόγια η Φύση όταν θέλει να μας πει και να μας δείξει κάτι, το λέει και το δείχνει ξεκάθαρα.

Το θετικό, όσον αφορά των πόνο των φυτών, είναι ότι αυτός ουσιαστικά δεν υφίσταται στην πλειοψηφία των περιστάσεων όπου αυτά χρησιμοποιούνται ως τροφή.

Το μεγαλύτερο κομμάτι χρησιμοποίησης των φυτών έχει να κάνει με την συλλογή των καρπών τους (καρπός θεωρείται οτιδήποτε έχει μέσα του σπόρους δηλ. το κολοκύθι, το αγγούρι κλπ είναι τέτοια).

Κόβοντας τον καρπό ενός φυτού πρώτον δεν το θανατώνουμε, κάτι που κάνουμε στα ζώα για να χρησιμοποιήσουμε το κρέας τους ή ότι άλλο προέρχεται από αυτά. (Ακόμα και τα ζώα που τους παίρνουμε το γάλα τους και τα αυγά τους, καταλήγουν στο σφαγείο, και μάλιστα έχοντας βιώσει πολύ πιο εντατική εκμετάλλευση από τα άλλα που θανατώνουμε μόνο για το κρέας τους.)

Δεύτερον, τα φυτά επιδιώκουν το φάγωμα των καρπών τους γιατι αυτή είναι η φυσική διαδικασία πολλαπλασιασμού τους από τους σπόρους (ή τα κουκούτσια) των καρπών τους. Το χρώμα, το άρωμα, η γεύση και η θρεπτική πληρότητα του καρπού, είναι το δέλεαρ για να προσελκυστούν πουλιά, έντομα, και ζώα να φάνε τον καρπό τους και εν συνεχεία φτύνοντας τα κουκούτσια και τους σπόρους τους, ουσιαστικά να τα μεταφέρουν και να τα σπείρουν σε νέες εκτάσεις και εδάφη.

Αλλά, ας συνεχίσουμε την υπόθεση μας ότι τα φυτά πονούν. Στόχος μας είναι να ελαχιστοποιήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε (το ιδανικό θα ήτα να μηδενίσουμε αλλά κάτι τέτοιο στο δεδομένο οικοσύστημα είναι αδύνατον) τον πόνο που προκαλούμε σε άλλα πλάσματα.

Τρώγοντας φυτικές τροφές, αντί για ζωικές, γλυτώνουμε και ζωές ζώων και ζωές φυτών.

Και αυτό γιατι χρειάζονται περίπου 10 κιλά φυτικής πρωτεΐνης( σόγια, καλαμπόκι κλπ) για να πάρουμε 1 κιλό κρέας.

Αυτό συμβαίνει γιατι ένα ζώο για να "φτιάξει" 100 θερμίδες κρέατος έχει καταναλώσει πολλαπλάσιες θερμίδες φυτών τις οποίες χρειάζεται για να ζεσταθεί, να κινηθεί, και γενικά για όλες τις άλλες ζωτικές λειτουργίες του.

Έτσι ένας κρεατοφάγος καταναλώνει πολύ περισσότερα φυτά από ένα χορτοφάγο(vegan) και κατά συνέπεια προκαλεί πολύ περισσότερο πόνο και θάνατο στα φυτά.

Επομένως, τι προξενεί λιγότερο πόνο και τί τελικά είναι πιο φιλικό και αειφόρο για το περιβάλλον;

Όταν σκοτώσουμε 1 φυτό, ή όταν σκοτώσουμε 10 φυτά συν το ζώο;

Όταν πάρουμε τους καρπούς π.χ. ενός καλαμποκιού και τους φάμε άμεσα ώς τροφή ή όταν πάρουμε τους καρπούς 10 φυτών καλαμποκιού, τους δώσουμε ως ζωοτροφή στο ζώο, το οποίο θα σκοτώσουμε μετά για το κρέας του;

Και όλα αυτά αν υποθέσουμε ότι τα φυτά αισθάνονται πόνο.

Είναι επιτακτικό λοιπόν, για όλους εκείνους που από ειλικρινή πρόθεση και ευαισθησία στο πόνο και στη θανάτωση πλασμάτων διατυπώνουν την άποψη ότι "και τα φυτά αισθάνονται πόνο", να αρχίσουν την προσπάθεια τους να μειώσουν αυτόν τον πόνο από τα ζώα που αποδεδειγμένα τον αισθάνονται και στα οποία είναι εμφανέστατος.

Συμπερασματικά, η σκόπιμη γενίκευση και εξίσωση του αδιαμφισβήτητου και αντιληπτού πόνου των ζώων με τον υποτιθέμενο πόνο των φυτών δεν στέκει ως επιχείρημα, ούτε μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογήσει το πιο παρανοικό επεισόδιο στην ιστορία της ανθρωπότητας:

την θανάτωση δισεκατομμυρίων ζώων για την γεύση, την ευκολία και την νεόκοπη συνήθεια μας(άγνωστη λίγες δεκαετίες πριν) μιας γενικευμένης διατροφής με ζωική σάρκα και με ότι άλλο αποσπούμε μέσω εκμετάλλευσης, βίας και πόνου από τα ζώα.