18 July 2016

Αποφθέγματα από τα άρθρα του blog




1
Υπάρχουμε για να εξελισσόμαστε, να διευρυνόμαστε, και να ανυψωνόμαστε σε νέα πεδία τελείωσης. Αρκεί να κάνουμε ολοκληρωμένα και συνολικά το καθήκον μας - αφού σκοπός της ζωής είναι να συνειδητοποιήσουμε και να επεκτείνουμε σε όλο του το εύρος αυτό που είναι το χρέος και ο προορισμός της ζωής: να ζήσουμε μια ζωή περιεκτικής δικαιοσύνης με βάση τη ροή του μητρικού οικοσυστήματος και τους αέναους νόμους του. Και στη πορεία αυτή να γινόμαστε όλο και πιο ευαίσθητοι στα καλέσματά του, αλλά και όλο και πιο ελεύθεροι μέσα σε ένα οικοσύστημα που είναι φτιαγμένο από ελευθερία και που υμνεί και διαλαλεί την ελευθερία σε κάθε του εκδήλωση.

Ειρηνική διατροφή – η αποφασιστική πράξη για να τερματιστεί το κακό


2
Η επιστροφή στην ειρηνική διατροφή είναι η μοναδική, η κορυφαία ανεκτίμητη εμπειρία της ζωής: δυνατή, απελευθερωτική, λυτρωτική που με δέος συνειδητοποιείς ότι δεν θα έπρεπε με τίποτα να χάσεις στο πέρασμά σου απ’ τον κόσμο.

Επιστροφή στην ειρηνική διατροφή


3
Η επανάστασή μας είναι πρώτα και κύρια διατροφική: είναι η έξοδος από το κυρίαρχο διατροφικό δόγμα που μας επιβάλει να ζούμε ως δυνάστες της αισθανόμενης ζωής.

Από τη τυφλή καταδίκη της ζωής στον ενσυνείδητο σεβασμό της


4
Ειρηνική γίνεται η διατροφή όταν η δύναμη της αγάπης και του σεβασμού της ζωής νικήσει τη δύναμη και τον αυτοματισμό της τωρινής μηχανικής συνήθειας.

Ειρηνική διατροφή


5
Η συνεχής θυματοποίηση των ζώων και η πανωλεθρία τους μέσα από την διατροφή μας θα γίνεται τελικά και η δική μας συνεχώς εντεινόμενη πανωλεθρία όσο δικαιολογούμε την αδικία και το έγκλημα της τροφής.


6
Δεν μπορούμε να παραμείνουμε άλλο προσκολλημένοι σε αναχρονιστικά πρότυπα που μας βγάζουν εκτός πορείας, σε ένα δρόμο αυτό-καταστροφής που καταντάει τον πλανήτη της ζωής ένα απέραντο νεκροταφείο. Με την συνέχιση της εκτροφής ζώων σήμερα και των άλλων ψευδο-προτύπων που μας έρχονται από το παρελθόν ουσιαστικά διαιωνίζουμε αυτή τη βαθειά άγνοια της «εξημέρωσης» η οποία σημαίνει την απόλυτη περιφρόνηση του Μητρικού οικοσυστήματος, των νόμων που το διέπουν αλλά και του μοναδικού του χαρακτηριστικού: να δημιουργεί, να φιλοξενεί και να προάγει και να προστατεύει ως κόρη οφθαλμού αυτό που εμείς τώρα με τόση άγνοια χαραμίζουμε: την ζωή.


7
Η καταπίεση των ζώων ακυρώνει τον αισθανόμενο άνθρωπο και είναι μάταιο να περιμένουμε από αυτήν να μας θρέψει ή να μας καλύψει όποια άλλη ανάγκη, πόσο μάλλον να μας προσφέρει οτιδήποτε θετικό.


8
Τώρα πλέον βρισκόμαστε στο οριακό εκείνο σημείο όπου όλα γύρω μας ολοφάνερα και επιτακτικά αναδεικνύουν την ανάγκη μιας ρήξης με τον ξένο ρόλο που μας έχει επιβληθεί. Η πορεία προς τον αισθανόμενο άνθρωπο είναι το ζητούμενο της συγκυρίας. Και αυτός ο απελευθερωτικός στόχος βρίσκει την κορυφαία έκφραση του στην φιλοσοφία του Veganism, μια φιλοσοφία που σημαίνει ανάκτηση της Διατροφικής μας Ελευθερίας: του φυσικού δικαιώματος να τρεφόμαστε με βάση την πεπτική ανατομία του είδους μας και να συνδεόμαστε με την ροή και την αειφορία του μητρικού οικοσυστήματος. Γιατί τελικά η πορεία προς την πραγματική τροφή είναι η πορεία προς την Διατροφική Ελευθερία και την συνάντηση με τον πραγματικό μας εαυτό.


9
Ο κόσμος αλλάζει με την έμπρακτη υποστήριξη των αξιών, με την έμπρακτη και σαφή καταδίκη της καταπίεσης των ζώων και της κατάργησης της δουλείας τους. Μια τέτοια κατάργηση δεν είναι ούτε τολμηρή ούτε επαναστατική πράξη - είναι το θεμελιώδες ζήτημα-κλειδί για την επίλυση όλων των άλλων ζητημάτων και ο δρόμος για την πολυπόθητη προοπτική των θετικών αλλαγών. Είναι η αυθόρμητη, φυσική πράξη ως αποτέλεσμα της έμφυτης κλίσης του ανθρώπου αρκεί να πάψουμε να είμαστε θύματα της κυρίαρχης ιδεολογίας και να αναζητάμε υποτίθεται το καλό μας μέσα από το κακό επί των άλλων, γιατί τότε ουσιαστικά αναιρούμε αυτό το καλό και είναι σαν να αναζητάμε και το δικό μας κακό. Όταν βλάπτονται οι άλλοι (ακόμη κι αν αυτό γίνεται ακούσια ή εν αγνοία μας), τότε πλήττεται ανεπανόρθωτα η βάση από την οποία είμαστε κι εμείς φτιαγμένοι: η αξία της αισθανόμενης ζωής.


10
Η Φύση δημιουργεί πλάσματα ελεύθερα και η ελευθερία είναι ο απαράβατος νόμος του οικοσυστήματος ώστε να υπάρχει όλη αυτή η βιοποικιλότητα ειδών, να ακμάζει και να εξελίσσεται. Πουθενά η Φύση δεν στερεί την ελευθερία κανενός είδους, όμως η «εξημέρωση» έκανε ακριβώς αυτό και μάλιστα όπως φαίνεται όχι για λόγους επιβίωσης (μιας και η ανακάλυψη της γεωργίας που είχε προηγηθεί είχε λύσει το πρόβλημα της πείνας παράγοντας περίσσεια τροφής.)














04 July 2016

Ο επαναστάτης της φακής στο ντοκιμαντέρ "Τροφή για σκέψη"


Η vegan λογοτεχνία και η νουβέλα "ο επαναστάτης της φακής" παρουσιάζονται σύντομα στο πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ για φυτοφαγία, ειρηνική διατροφή και veganism με τίτλο "Τροφή για σκέψη".

Περισσότερα για το ντοκιμαντέρ στο site: http://f4t.gr/

Μπορείτε να το δείτε ολόκληρο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=hoMVT...











04 June 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ με τον συγγραφέα του πρώτου λογοτεχνικού βιβλίου στην Ελλάδα για την ειρηνική διατροφή

Συζήτηση της μαρίας α. αγγελή με τον Χρήστο Γεωργιάδη 
για τη νουβέλα του, 
«Ο επαναστάτης της φακής», 
το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο στην Ελλάδα 
για την ειρηνική διατροφή και την περιεκτική δικαιοσύνη.



μαρία α. αγγελή: Το κεντρικό πρόσωπο που υφαίνει την ιστορία του βιβλίου «Ο επαναστάτης της φακής» είναι ο έφηβος Νικηφόρος που υποστηρίζεται από τη σοφία του γκιώνη Αστέριου. Ήδη το όνομά του φέρει την ανάγκη για επιτυχία κάθε ειρηνικού αγώνα προς την ειρήνευση σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο. Ποια είναι η δική σας εσωτερική σχέση με τον Νικηφόρο; Ως έφηβος ο ίδιος είχατε παράλληλα οράματα, παράλληλες δράσεις με του Νικηφόρου; Aυτή την εποχή στη ζωή σας συνδέεστε με τα όνειρα και τις δράσεις των εφήβων;


Χρήστος Γεωργιάδης: Ο Νικηφόρος υπήρχε ανέκαθεν μέσα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από μικρός ένοιωθα αποστροφή για την αδικία και ήθελα να κάνω ότι μπορώ για να τη σταματήσω. Η διαφορά μου με τον Νικηφόρο είναι ότι αυτός έκανε την επανάστασή του έφηβος, ενώ εγώ, παρόλο που αντιλαμβανόμουν την αδικία που επιβάλλεται στα ζώα με το ψευδές πρόσχημα της τροφής μας (ή των άλλων αναγκών), δεν μπόρεσα σε εκείνη τη φάση να απελευθερωθώ λόγω της πίεσης, της εξαπάτησης και της κινδυνολογίας του περίγυρου. Όμως το να βρίσκομαι ανάμεσα σε εφήβους και το να συναντώ παιδιά σαν τον Νικηφόρο και την Κωνσταντίνα με γεμίζει με ένα υπέροχο αίσθημα, γιατί είναι να σαν να ζω μαζί τους αυτό που δεν κατάφερα στην ηλικία τους.

μ.α.α.: Είχα τη χαρά να αναγνώσω το βιβλίο τον Ιούλιο του 2015 όταν είχε ολοκληρωθεί. Διαπίστωσα κατά την εμπειρία της ανάγνωσης ότι το βιβλίο μεταφέρει προβληματισμούς των νέων, αλλά και γενικότερα του ανθρώπου της σημερινής εποχής, δυσκολίες της σύγχρονης εφηβείας, τη συναισθηματική, λεκτική ακόμη και σωματική βία που υπάρχει στα σύγχρονα σχολεία. Μιλήστε μας για την συμβολή του βιβλίου στην ειρήνευση και ενδυνάμωση των νέων, καθώς και για την άμεση σύνδεση της ειρηνικής διατροφής στην ειρηνευτική αυτή διαδικασία.

Χ.Γ.: Το βιβλίο έχει γραφτεί για να αγγίξει τους νέους και να τους βοηθήσει να διαλύσουν το νέφος της σύγχυσης με το οποίο κατακλύζονται από κάθε κατεύθυνση. Τους δείχνει ότι πρέπει να παίξουν έναν άλλο ρόλο, όχι του αυτόματου που θέλει η τρέχουσα δομή, αλλά να ζήσουν τη ζωή τους με βάση την αλήθεια που φέρουν μέσα τους και τη σοφία του Μητρικού οικοσυστήματος. Αυτό όλο γίνεται εύκολο όταν πραγματικά καταλάβουν ότι πρέπει πάση θυσία να βγάλουν το κακό που χωρίς λόγο συμβαίνει σε μια πράξη υπεράνω υποψίας: τη τροφή μας. Είναι τέτοια η δύναμη της ειρηνικής διατροφής να αναιρέσει το κακό και να εδραιώσει το καλό που αυτή και μόνο η αλλαγή μπορεί να μεταμορφώσει πλήρως τη μορφή του κόσμου. Αυτό το μήνυμα πιστεύω ότι γίνεται πλήρως κατανοητό μέσα από τις σελίδες του βιβλίου.

μ.α.α.: Τράπεζες σπόρων, φυσική καλλιέργεια, καταφύγια ζώων, δάση τροφής διανθίζουν την αφήγηση του Επαναστάτη της Φακής και αποτελούν στιβαρά μοντέλα, για να πετύχουμε αυτό για το οποίο γράφει τα τελευταία έτη ο Charles Eisenstein, την «Ιστορία της Σύνδεσης». Πώς βλέπετε να αναδύεται η ποιότητα και αξία της Σύνδεσης στη ζωή μας μέσα από τη φυτοφαγία και την ειρηνική διατροφή;

Χ.Γ.: Η αλήθεια είναι ότι έχουμε τη γνώση, την εμπειρία και τη σοφία για να επιλύσουμε το σημερινό αδιέξοδο στο πλανήτη και μέσα σε αυτό το πνεύμα παρουσιάζονται αυτές οι όμορφες ιδέες και δράσεις στο βιβλίο που μαζί με όλες τις υπόλοιπες θετικές ιδέες συνδέονται και φτιάχνουν το παζλ του καινούριου. Όμως αυτό το παζλ πρέπει να δομηθεί σε μια στέρεη βάση που μπορεί να απελευθερώσει όλο το δυναμικό που έχει η κάθε θετική ιδέα. Αυτός ο συνδετικός ιστός είναι η περιεκτική δικαιοσύνη - μια φράση που αποδίδει την έννοια και το νόημα του veganism στα ελληνικά.Πρόκειται για ολικήδικαιοσύνη, αυτή που περικλείει όλα τα όντα και η ειρηνική διατροφή (φυτοφαγία) προκύπτει ως βασική συμπεριφορά από αυτή την αρχή. Η περιεκτική δικαιοσύνη λοιπόν είναι η κινητήριος δύναμη και μόλις αποκατασταθεί η μόνιμη σύνδεση της ανθρωπότητας με αυτήν, τότε θα μπορέσουμε πραγματικά να περάσουμε στο νέο κεφάλαιο που οραματιζόμαστε.

μ.α.α.: Το βιβλίο σας θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή γνώσης, εμπειρίας και σχεδίων δράσης/projects στα ελληνικά σχολεία. Έχετε προωθήσει το βιβλίο σας στο σχολείο που υπηρετείτε; Ποιες κινήσεις έχετε κάνει ή/και θα μπορούσατε να κάνετε για τη δυναμική του είσοδο στην ελληνική εκπαίδευση, δημόσια και ιδιωτική, καθώς και στην ‘εκπαίδευση’ των γονέων, της ελληνικής οικογένειας, στελεχών περιβαλλοντικών οργανώσεων και κοινωνικών φορέων;

Χ.Γ.: Το βιβλίο μου ως λογοτεχνικό έργο μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί από εκπαιδευτικούς είτε στο μάθημα της λογοτεχνίας ή σε λέσχη ανάγνωσης ή ακόμα και σε θεατρική παράσταση. Θεωρώ ότι είναι ένα ιδιαίτερο εκπαιδευτικό εργαλείο που μπορεί να έχει καταλυτικό ρόλο στην προσωπική ανάπτυξη και εξέλιξη. Το πρόβλημα είναι πώς μπορεί να φτάσει στους αποδέκτες-αναγνώστες με τις περιορισμένες δυνατότητες προώθησης του έργου του που έχει ένας πρωτο-εμφανιζόμενος συγγραφέας. Θέλω να πιστεύω ότι η αξία του θα το κάνει να δικαιωθεί και να τύχει της αναγνώρισης που του αξίζει ως φορέα ουσιαστικής επαναστατικότητας.

μ.α.α.: Το βιβλίο θίγει παγιωμένες συνήθειες του δυτικού κυρίως ανθρώπου, συμφέροντα και ατζέντες μεγάλων εταιρειών και πολιτικών. Έχετε εισπράξει τη δυσαρέσκεια ή ερωτήματα από τη γαλακτοβιομηχανία, τη βιομηχανία ζώων ή από γονείς, που μέσα από λανθασμένη πληροφόρηση και τη βιωμένη μέσα τους Ιστορία της Αποσύνδεσης, εκφράζουν την ανησυχία τους για την υγεία των παιδιών τους σε σχέση με την απουσία ζωικών προϊόντων από τη διατροφή;

Χ.Γ.: Προς το παρόν όχι. Όμως η εμπειρία από το εξωτερικό λέει ότι οι συγγραφείς τέτοιου είδους βιβλίων που ενοχλούν το διατροφικό, και όχι μόνο, κατεστημένο έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των τεραστίων συμφερόντων που θίγουν.

μ.α.α.: Πώς διαβλέπετε το μέλλον του Επαναστάτη της Φακής, του Νικηφόρου και του Αστέριου;

Χ.Γ.: Ονειρεύομαι τη καλύτερη δυνατή πορεία, γιατί το μήνυμα του βιβλίου είναι απελευθερωτικό. Και θα ήθελα ο Νικηφόρος και ο Αστέριος να βρουν μια θέση στη καρδιά κάθε εφήβου και κάθε ανθρώπου, γιατί όλοι κρύβουμε μέσα μας έναν επαναστάτη της φακής.

μ.α.α.: Ποιες κινήσεις, δράσεις και συνειδητότητα/ψυχισμό θεωρείτε ως πλέον απαραίτητα σε ανθρώπους και ομάδες ανθρώπων σήμερα, προκειμένου να πετύχουμε την ειρηνική επανάσταση του Νικηφόρου, τη μαζική αφύπνιση, την περιεκτική δικαιοσύνη και την Σύνδεση στον πλανήτη μας;

Χ.Γ.: Η μόνη δράση που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα είναι η ειρηνική δράση μέσω της εκπαίδευσης των ανθρώπων στην αλήθεια του κόσμου που ζούμε. Με αυτήν την έννοια καμία ευκαιρία για εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση δεν πρέπει να πηγαίνει χαμένη. Η τέχνη και η λογοτεχνία ειδικότερα μπορούν να συμβάλλουν σε αυτή τη προσπάθεια. Φιλοδοξία του «Επαναστάτη της φακής» είναι να γίνει το έναυσμα για όλο και πιο πολλούς συγγραφείς και βιβλία που θα εστιάζουν στην αναγκαιότητα της Σύνδεσης στον πλανήτη μας. Το ιδεώδες της περιεκτικής δικαιοσύνης πρέπει να κάνει δυναμικά την εμφάνιση του στο λογοτεχνικό στερέωμα. Χρειαζόμαστε όλο και πιο πολλές φωνές να μιλούν για το αχρείαστο κακό που επιβάλλεται σε δισεκατομμύρια αισθανόμενα όντα και να τονίζουν ότι αυτό αναιρείται μόνο με το καλό.

μ.α.α.: Μοιραστείτε με το κοινό σας μια επαναστατική, ειρηνική και αγαπημένη σας συνταγή με φακές, εκτός από αυτή που εμπεριέχεται στο βιβλίο σας, και μια δεύτερη τέτοια συνταγή με άυλα συστατικά. Πώς ονομάζετε την πρώτη και πώς τη δεύτερη συνταγή;

Χ.Γ.: Τις φακές τις προτιμώ σούπα, όπως στη παραδοσιακή ελληνική κουζίνα. Καμιά φορά τις κάνω και φύτρα. Για την άυλη συνταγή θα χρησιμοποιούσα μόνο δυο συστατικά: τον αισθανόμενο άνθρωπο που υπάρχει μέσα μας και την περιεκτική δικαιοσύνη.










05 May 2016

Η τελευταία αγκαλιά μητέρας και παιδιού


 επιλέξτε ελληνικούς υπότιτλους
... 

Γάλα σημαίνει μητρότητα.
Το γάλα είναι ο πιο στενός δεσμός μητέρας και μωρού.
Είναι η υπέρτατη έκφραση της μητρικής αγάπης και της στοργής.
Είναι η πιο προσωπική, στενή σχέση στη διαδικασία διαιώνισης της ζωής.
Κανείς δεν δικαιούται να παρέμβει και να διαλύσει αυτή τη σχέση.

Και όμως η λεγόμενη παραγωγή γάλακτος κάνει ακριβώς αυτό: παρεμβαίνει με δραματικό τρόπο στη σχέση μητέρας και μωρού, εκμεταλλευόμενη την αναπαραγωγική ικανότητα των θηλαστικών ζώων. Θεωρεί τα ζώα μηχανές και τα εμπλέκει χωρίς τη θέλησή τους σε μια διαδικασία που αποτυπώνεται με τραγικό, σπαρακτικό τρόπο στο παραπάνω βίντεο όπου καταγράφεται το ανείπωτο δράμα του χωρισμού της μητέρας από το μωρό της. Αυτή δυστυχώς είναι η πάγια τακτική και συμβαίνει κάθε στιγμή σε παγκόσμια κλίμακα.

Η κατάλυση της έννοιας και της αξίας της μητρότητας στα ζώα έχει πλέον γιγαντωθεί σε μια τεράστια βιομηχανία που στηρίζεται σε μια ανθρωπότητα που δεν αφήνεται να απογαλακτιστεί.

Όμως πρέπει να απογαλακτιστεί γιατί:

- το γάλα δεν προορίζεται για την αγορά
- το γάλα ανήκει δικαιωματικά στο νεογέννητο μωρό
- το γάλα κάθε θηλαστικού υπάρχει αποκλειστικά για το είδος του
- η επέμβαση στη σχέση μητέρας και μωρού και η βίαιη διάλυσή της είναι ίσως η κορυφαία πιο τραυματική εμπειρία που θα μπορούσε να βιώσει ένα αισθανόμενο ον, μια εμπειρία βαθύτατα τραγική που είναι αδιανόητο να συμβαίνει.

Ο απογαλακτισμός είναι η απόλυτη προτεραιότητα σε μια διατροφή από τη λεηλασία της ζωής των ζώων. Από εκεί οφείλει να ξεκινήσει κάποιος την αποδόμηση αυτής της επιβεβλημένης διατροφής στην πορεία της επιστροφής του στην ειρηνική διατροφή (μια φυτική διατροφή που είναι σε αρμονία με τη φυτοφάγο ανατομία του ανθρώπινου οργανισμού). Και στη πορεία αυτή ο απογαλακτισμός είναι η κορυφαία συμβολική πράξη του ρήγματος με τη κουλτούρα της βίας και του θανάτου και είναι πάνω απ’ όλα μια διαδικασία συνειδησιακή που καταδικάζει τη κατάλυση της μητρότητας  σαν τη μέγιστη πράξη ιεροσυλίας.









27 April 2016

Η ταυτότητα


Ήταν ένα ήσυχο άτομο. Δεν πείραξε ποτέ κανένα. Ήταν η μάνα μου!
Ήταν ένα ήσυχο άτομο. Δεν πείραξε ποτέ κανένα. Ήταν ο πατέρας μου!
Ήταν ένα ήσυχο άτομο. Δεν πείραξε ποτέ κανένα. Ήταν ο αδελφός μου!
Ήταν ένα ήσυχο άτομο. Δεν πείραξε ποτέ κανένα. Ήταν η αδελφή μου!
Ήταν ένα ήσυχο άτομο. Δεν πείραξε ποτέ κανένα. Ήταν ο φίλος μου!
Ήταν ένα ήσυχο άτομο. Δεν πείραξε ποτέ κανένα. Ήτανε το μωρό μου!


Βασίλειο:                     Ζώο
Συνομοταξία:            Σπονδυλωτό
Ομοταξία:                  Θηλαστικό
Κατηγορία:                Ζώο με οπλές
Τάξη:                             Αρτιοδάκτυλο
Οικογένεια:                Βοοειδή
Υποοικογένεια:        Αμνοερίφια
Γένος:                            Πρόβατο
Είδος:                            Εξημερωμένο πρόβατο

Η ταυτότητα του θύματος βρέθηκε
Μα το έγκλημα δεν εξιχνιάζεται,
Γιατί δεν κατονομάζεται
Με θύτη ένα άλλοθι
Κρυμμένο ως τροφή,
Συνήθεια, παράδοση
Που δεν κατηγορείται,
Ούτε καταζητείται
















09 April 2016

Είναι καιρός ν’ ανθήσει η vegan λογοτεχνία



«Ο επαναστάτης της φακής» είναι το πρώτο βιβλίο στα ελληνικά γράμματα που αποπειράται να συνδέσει τη vegan θεματολογία με τη λογοτεχνία. Η έλευσή του σηματοδοτεί το άνοιγμα ενός νέου δρόμου στο λογοτεχνικό στερέωμα και φιλοδοξεί να γίνει το έναυσμα για όλο και πιο πολλούς συγγραφείς και βιβλία που θα εστιάζουν στην αναγκαιότητα της σύνδεσης στον πλανήτη μας. Εξίσου σημαντικά, καλεί τους αναγνώστες σε ένα αυθεντικό όραμα για το δίκαιο κόσμο για όλους τους αισθανόμενους.

«Ο επαναστάτης της φακής» έρχεται σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία γενικά για τη τέχνη και τη λογοτεχνία ειδικότερα. Η λογοτεχνία με την έννοια που την ξέραμε δεν υφίσταται. Οι λογοτεχνικοί γίγαντες του παρελθόντος δεν υπάρχουν. Στην εποχή της κρίσης, η λογοτεχνία έχει περιέλθει κι αυτή σε μεγάλη κρίση και δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που έχουμε γι αυτή. Έχει αφομοιωθεί από το σύστημα και το αναπαράγει και έχει πλέον σε μεγάλο βαθμό εμπορευματοποιηθεί. Είναι μια λογοτεχνία η οποία γίνεται καθρέφτης του αδιεξόδου παρά ο καταλύτης της αλλαγής. Και βλέπουμε ότι έχει περιέλθει σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτή της νοητικής δυσαρμονίας (cognitive dissonance) όπου θεωρεί ότι είναι οικολόγος και ότι δρα με σεβασμό για το περιβάλλον ενώ την ίδια στιγμή συνεχίζει να τρώει κρέας. Είναι μια λογοτεχνία της αποσύνδεσης που όπως και η κοινωνία αρνείται να μιλήσει για τη βασική αιτία  του κακού στο κόσμο: την απαξίωση της ζωής όπως προάγεται μέσα από την αδικία προς τα ζώα.


Κάθε χρόνο εκδίδονται χιλιάδες τίτλοι βιβλίων παγκόσμια από αυτή τη λογοτεχνία αλλά ο κόσμος δεν γίνεται καλύτερος γιατί αυτή επιμένει σε μια ματιά αποπροσανατολιστική. Δείχνει μια εμμονή στην επανάληψη των ίδιων θεμάτων και βλέπει μόνο ανθρώπινες καταστάσεις και προβλήματα. Την βλέπουμε να εξειδικεύεται σε υποδεέστερα, ανούσια θέματα και να αποσιώπα τα σημαντικά. Επιπλέον δείχνει μια υπερέμφαση στο ρόλο του κακού (του εγκληματία) και από την άλλη σπανίζει ο ρόλος-μοντέλο του ανθρώπου που σέβεται την αξία της ζωής ιδιαίτερα των ζώων. Και όλα αυτά όταν η επιστήμη έχει πλέον αποδείξει ότι ο άνθρωπος τείνει προς το καλό και ενώ είναι πασιφανές ότι είμαστε σε αδιέξοδο από το οποίο μπορούμε να βγούμε μόνο μέσα από τη μαζική μετατόπιση στο καλό. Χρειαζόμαστε την αλλαγή και χωρίς αυτήν δεν υπάρχει μέλλον.

Τα ζώα έχουν σημαντική παρουσία στη παιδική λογοτεχνία. Δυστυχώς όμως κι εκεί τις περισσότερες φορές ενισχύονται τα στερεότυπα και ο διχασμός:  ζώα-φίλοι  -  ζώα τροφή. Γενικά η τρέχουσα παιδική λογοτεχνία αδυνατεί να περάσει ένα σαφές μήνυμα για τον σεβασμό όλων των ζώων. Υπάρχουν φυσικά και κάποιες εξαιρέσεις όπου σε κάποια λογοτεχνικά κείμενα βρίσκουμε στιγμές ταύτισης & συμπόνιας προς τα ζώα. Αυτά τα συναισθήματα αναδύονται αυθόρμητα και ασυναίσθητα σε κάποιους ήρωες οι οποίοι κατανοούν το δράμα των ζώων και συμπάσχουν με αυτό. Ουσιαστικά πρόκειται για την επαλήθευση της έμφυτης τάσης του ανθρώπου να συμπάσχει με τη ζωή. Και ακόμη έχουμε συγγραφείς που αντιλαμβάνονται την αδικία προς τα ζώα και μιλούν γι αυτή στα βιβλία τους σαν να πρόκειται για μια πρώιμη μορφή vegan λογοτεχνίας.

Η κρισιμότητα της εποχής μας απαιτεί μια πιο συνειδητοποιημένη λογοτεχνία. Χρειαζόμαστε μια τέχνη με αυξημένη ευαισθησία, μια τέχνη πιο συνειδητή. Η λογοτεχνία επωμίζεται την ευθύνη να αναδείξει τα μεγάλα ζητήματα και να επαναφέρει τη συζήτηση στα ιεραρχικά πιο σημαντικά. Να προβάλλει με λογοτεχνικό τρόπο το ουσιώδες περιεχόμενο και νόημα και να εστιάσει στη βαθιά επίγνωσή του. Και από την άλλη να μην αναλώνεται σε ατέρμονη φλυαρία και επανάληψη του ανούσιου.

Είναι καιρός να ανθήσει η vegan λογοτεχνία η οποία έχει να κάνει με τη νέα ηθική και ιδιαίτερα με το θέμα της δικαιοσύνης προς τα ζώα, και ακόμα με την οικολογική, περιβαλλοντική δικαιοσύνη γενικότερα. Η vegan λογοτεχνία δεν προβάλλει μόνο την άσχημη πλευρά (τα δεινά των ζώων) αλλά αποτυπώνει την αληθινή εικόνα του κόσμου, την αληθινή εικόνα του ανθρώπου και των ζώων ως αισθανόμενων, ελεύθερων όντων.

Η vegan λογοτεχνία είναι η λογοτεχνία των συνδέσεων. Είναι η λογοτεχνία των αξιών. Εκεί που η ασυνείδητη ενότητα με τη ζωή γίνεται συνειδητή. Δεν είναι δημοσιογραφία αλλά φέρνει στο φως ευρήματα από δημοσιογραφική έρευνα για την κατάσταση των ζώων. Οι ήρωες μπορεί να είναι άνθρωποι αλλά και ζώα. Και ιδανικά, γράφεται από κάποιον που έχει εμβαθύνει στον veganism και στο vegan τρόπο ζωής για πολλά χρόνια (χωρίς αυτό να αποκλείει τους νεοφερμένους σ’ αυτό το τρόπο ζωής).

Η vegan λογοτεχνία μπορεί να δώσει το νέο όραμα, να βοηθήσει τη κοινωνία  να κατανοήσει το πρόβλημα και να επανασυνδεθεί, να αποκαταστήσει τη γλώσσα που αναφερόμαστε στα ζώα και να οδηγήσει στη διευρυμένη συνείδηση που απαιτεί η συγκυρία. Το vegan ιδεώδες μπορεί να  επαναστατικοποιήσει  τη λογοτεχνία και αυτή μπορεί να εξελιχθεί, να ανανεωθεί και να αναγεννηθεί όταν ειδωθεί μέσα από τη vegan αρχή. Η σαφής εστίαση στον σεβασμό της αξίας της ζωής είναι η δύναμη που μπορεί να απελευθερώσει συγγραφείς και αναγνώστες από την ιδεολογία της καταπίεσης, να αναιρέσει το κακό και να ανοίξει το νέο κεφάλαιο για την ανθρωπότητα.