Η διατροφή με ζωικά είναι ο στυλοβάτης των ΓΤΟ

Από το 1996 που ξεκίνησαν οι ΓΤΟ καλλιέργειες στις ΗΠΑ μέχρι και σήμερα η κύρια ποσότητα της παραγωγής των ΓΤΟ πηγαίνει ως ζωοτροφή στα ζώα αφού οι άνθρωποι γενικά αποστρέφονται την ιδέα της κατανάλωσης των ΓΤΟ και θα τους καταναλώσουν μόνο όταν αυτοί εισβάλουν κρυφά και ύπουλα στη διατροφή τους.

Για να καθιερωθούν λοιπόν οι ΓΤΟ θα έπρεπε να βρεθούν στόματα-αποδέκτες και μάλιστα στόματα χωρίς δικαιώματα. Αυτά τα στόματα ανέλαβε να τα προμηθεύσει η κτηνοτροφία η οποία σκόπιμα προωθείται από το τέλος του 2^ου ΠΠ για να «αναβαθμιστεί» τελικά τη δεκαετία του 1970 σε μια γιγαντιαία «βιομηχανία» προκειμένου να γίνει η βάση πάνω στην οποία θα πατήσει η βιοτεχνολογία και οι ΓΤΟ.

Χωρίς κτηνοτροφία δεν θα υπήρχαν ΓΤΟ

Από το 1961 έως το 2008 η παραγωγή της κτηνοτροφίας τετραπλασιάζεται και ο κατά βάση φυτικά τρεφόμενος πληθυσμός του πλανήτη κατευθύνεται σε μια διατροφή που κυριαρχείται από τα λεγόμενα «ζωικά προϊόντα». Η νοσηρή μετάβαση έχει πραγματοποιηθεί και οι άνθρωποι έχοντας προδώσει και την φυτοφάγο ανατομία τους αλλά και τον αισθανόμενο άνθρωπο που υπάρχει μέσα μας, γίνονται έρμαια μιας κακόβουλης δομής που τους διαχειρίζεται για ίδιον όφελος.

Και βέβαια αυτή νοσηρή μετάβαση έχει τεράστιο κόστος για όλο τον πλανήτη και τα πλάσματά του αφού τώρα χρησιμοποιεί το 40% της έκτασης της Γης και μονοπωλεί τους πόρους και την ενέργεια για να παχύνει ζώα και έτσι δημιουργεί την επισιτιστική κρίση και ένα παγκόσμιο περιβαλλοντικό, διατροφικό, και ηθικό χάος. Έτσι το πρόβλημα μιας διογκούμενης επισιτιστικής κρίσης που δημιουργεί η Αγροβιομηχανία με την σκόπιμη εστίασή της στην κτηνοτροφία δίνει το ιδανικό άλλοθι στη βιοτεχνολογία να παρουσιάζεται ως δήθεν λύση και να αναμασά προκλητικά τη δήθεν πρόθεσή της να «θρέψει» τον κόσμο.

Με την γιγάντωση της κτηνοτροφίας το λόμπι της «βιοτεχνολογίας» που έχει κάνει σκοπό της ύπαρξής του να «θρέψει» προικίζεται με μια τεράστια αγορά και βρίσκεται να έχει τόσα πολλά στόματα να «θρέψει» (στόματα που ξεπερνούν πολλές φορές τον ανθρώπινο πληθυσμό) στα οποία μπορεί να χορηγήσει όχι αυτό που προόρισε η φύση για αυτά αλλά κυριολεκτικά ότι θέλει. Τα εκτρεφόμενα ζώα δεν έχουν κανένα δικαίωμα και δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν και να αντιδράσουν στη παρούσα συγκυρία και κουλτούρα. Τα ζώα είναι οι δούλοι ενός καταπιεστικού συστήματος που τα αναπαράγει τεχνητά και τα υποβάλει στην απόλυτη καταπίεση και μια από τις πολλές κακοποιήσεις είναι να τους χορηγεί τροφή ασύμβατη με την πεπτική τους ανατομία με αποκλειστικό σκοπό να τα παχύνει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.  

Έτσι τα ζώα γίνονται δια της βίας οι πρώιμοι καταναλωτές των ποσοτήτων τοξικής ύλης που τους χορηγούνται ως «τροφή», των Frankenfoods ενώ η βιομηχανική κτηνοτροφία γίνεται ο στυλοβάτης των ΓΤΟ αφού ξέρουν ότι κατά μέσο όρο χρειάζονται 10 κιλά φυτικής πρωτεΐνης (σόγια, καλαμπόκι, κλπ) για 1 κιλό κρέας. Επίσης ξέρουν ότι αυτό απαιτεί την εκθετική αύξηση:

- των εκτάσεων που καλλιεργούνται (προήλθαν από την ευρεία καταστροφή του Αμαζονίου για να γίνει εκτάσεις για μονοκαλλιέργεια ΓΤ σόγιας και εκτάσεις βοσκής για αγελάδες, από την αποψίλωση δασών και την καταστροφή οικοσυστημάτων)

- και τεράστιες ποσότητες χημικών εισροών.

Χωρίς κτηνοτροφία θα ήταν τρομερά δύσκολο έως ακατόρθωτο να εισάγουν άμεσα τους ΓΤΟ ως τροφή των ανθρώπων ακόμα και στις ΗΠΑ όπου τώρα κυριαρχεί η ΓΤ γεωργία. Χωρίς κτηνοτροφία οι ΓΤΟ θα ήταν ακόμη στο εργαστήριο: αν σκεφτούμε το υποθετικό σενάριο ότι τερματιζόταν η κτηνοτροφία σήμερα, η ΓΤ γεωργία θα κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος αφού η κτηνοτροφία είναι ο κύριος αγοραστής-πελάτης των ΓΤΟ.

Γι αυτό λοιπόν το κυρίαρχο διατροφικό μοντέλο προστατεύει με κάθε τρόπο τη καρικατούρα του «σαρκοφάγου», αφού δίνει το πλεονέκτημα στο βρώμικο σχέδιο της «βιοτεχνολογίας» να αλώσει το βασικότερο δικαίωμά μας: τον κοινωνικό έλεγχο στη τροφή και το δικαίωμά μας στη φυσική, πραγματική τροφή. Γι αυτό και η ύποπτη εμμονή με τη «θρέψη» που φυσικά δεν εννοεί αυτό που πραγματικά είναι τροφή για τον άνθρωπο και έχει ανάγκη η ανθρώπινη πεπτική ανατομία αλλά τον απόλυτο και ολοκληρωτικό έλεγχο στο με τι τελικά θα θρέφεται το υποκείμενο της «θρέψης».

Έτσι η καρικατούρα του σαρκοφάγου, με το να κρατά σταθερή τη ζήτηση για «ζωικά προϊόντα» εδραιώνει, επεκτείνει και εκτοξεύει την εφαρμογή της βιοτεχνολογίας και της ΓΤ. Και με τη σειρά της αυτή η ζήτηση για «ζωικά προϊόντα», πέρα από όλα τα υπόλοιπα δεινά που έχει ήδη φέρει, γίνεται επίσης το μακάβριο όχημα για την μοιραία, τελευταία πράξη του δράματος: το απόλυτο, τελικό χτύπημα στο πλανήτη της ζωής και στην ανθρωπότητα που βρίσκεται σε εξέλιξη με την εισαγωγή του εφιάλτη που λέγεται: μόλυνση του DNA της ζωής.

Οι μοιραίες συνέπειες στην υγεία από μια διατροφή με ΓΤΟ

Τα ζώα εκτροφής δεν αφήνονται να ζήσουν το κανονικό διάστημα που φυσιολογικά θα ζούσαν. Θανατώνονται όσο πιο σύντομα γίνεται. Οι μέρες της σύντομης ζωής τους κρίνονται από το βάρος του βαρύτατα κακοποιημένου σώματός σου. Μόλις πιάσουν το βάρος σφαγής στέλνονται σε μαζική γενοκτονία για να ικανοποιηθεί η τεχνητή ανάγκη για «ζωικά προϊόντα» και η καρικατούρα του «σαρκοφάγου» (και του παμφάγου) που επινόησε το κυρίαρχο διατροφικό μοντέλο. Έτσι στο σύστημα αυτό τα κοτόπουλα έχουν ζωή μόλις 45 ημέρες, τα μωρά-ζώα που βγαίνουν στη αγορά ως «κρέας του γάλακτος» μόλις λίγους μήνες, ενώ τα μόνα ζώα που αφήνονται να ζήσουν περισσότερο είναι οι αγελάδες γαλακτοπαραγωγής και οι κότες αυγοπαραγωγής (όπου κριτήριο για την επιμήκυνση της ζωής τους είναι η παραγωγικότητά τους). Στο σύντομο λοιπόν αυτό διάστημα ζωής δεν είναι δυνατόν να εμφανιστούν οι βλαβερές επιπτώσεις από την κατανάλωση ΓΤΟ και των υπολειμμάτων στα επιβλαβή φυτοφάρμακα που αυτές περιέχουν.

Η έρευνα Σεραλίνι έδειξε ότι σε ένα πολύ μικρό ζώο, στους αρουραίους, τα προβλήματα ξεκινούν μετά τους 4 μήνες διατροφής με ΓΤΟ. Οπότε στα μεγαλύτερα ζώα το διάστημα για να εμφανιστούν οι σοβαρές βλάβες γίνεται μεγαλύτερο αλλά όμως πριν αυτές γίνουν έντονα εμφανείς, τα ζώα - ήδη άρρωστα - στέλνονται στη σφαγή. Έτσι δεν προλαβαίνει να φανεί αν πχ είναι στείρα, αν έχουν όγκους σε διάφορα σημεία του σώματός τους, αν έχουν κατεστραμμένα όργανα κοκ. Και έτσι το λόμπι – ζόμπι της βιοτεχνολογίας μπορεί να βγαίνει προκλητικά, υποτιμώντας κατά πάγια τακτική τη νοημοσύνη μας, και να λέει ότι οι ΓΤΟ είναι δήθεν ασφαλείς αφού 100 δις ζώα έχουν ήδη τραφεί με αυτά (όχι όμως για μια ολόκληρη ζωή που το φυσιολογικό της διάστημα γι αυτά τα ζώα είναι κατά μέσο όρο τα 20 χρόνια αλλά για μόλις λίγους μήνες).

Όμως μια νέα, συγκριτική έρευνα* που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας δείχνει τον συσχετισμό της διατροφής με ΓΤΟ και της έξαρσης της ασθένειας στους ανθρώπους και επίσης και του αυτισμού.

Όσο για την Ευρώπη όπου υποτίθεται ότι απαγορεύονται οι ΓΤΟ αλλά ήδη έχουν εγκριθεί πάνω από 50 και όπου επιχειρείται και η έγκριση της καλλιέργειας ΓΤ φυτών άμεσα, ο Ευρωπαίος πολίτης που έχει εγκλωβιστεί στη καρικατούρα του «σαρκοφάγου» και στη διατροφή από τη λεηλασία της ζωής των ζώων, καταδικάζει τον εαυτό του σε έμμεσο καταναλωτή αλλά και οικονομικό υποστηρικτή των ΓΤΟ, αφού τα χρήματά του πηγαίνουν στην αγορά ΓΤ σόγιας που εισάγεται ως ζωοτροφή αλλά και ουσιών όπως η ασπαρτάμη που είναι ΓΤΟ και η οποία υπάρχει σε χιλιάδες επεξεργασμένα προϊόντα.

Η απάντηση

Η καταπίεση των ζώων άνοιξε διάπλατα την κερκόπορτα στους ΓΤΟ και για μια ακόμη φορά μας δείχνει πως η απαξίωση της ζωής των άλλων αισθανόμενων όντων και η απόλυτη περικοπή των δικαιωμάτων τους, γίνονται μπούμερανγκ που το πετά με λύσσα στη κοινωνία η άνομη ελίτ που δόλια αναρριχήθηκε στη κορυφή του ιεραρχικού συστήματος που κυριαρχεί.

Υπάρχει διέξοδος; Φυσικά και υπάρχει παρόλο που τα περιθώρια στενεύουν δραματικά γι αυτό και οι κινήσεις μας πρέπει να είναι πλέον δραστικές. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να είμαστε εγκλωβισμένοι στα ψεύδη και στις πλάνες που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής. Ούτε μπορούμε να τελειώνουμε με το ένα κακό (ΓΤΟ) διατηρώντας ανέπαφο το άλλο (καταπίεση των ζώων). Αποδίδοντας τα του καίσαρος τω καίσαρι θα πρέπει αυτό που σχεδόν όλοι οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε ως κακό (την καταπίεση των ζώων) να το τερματίσουμε οριστικά και άμεσα.

Η φωνή της επίγνωσης και της συνείδησης μας καλεί σε μόνιμη δράση μέσα από έναν νέο τρόπο ζωής περιεκτικής δικαιοσύνης (veganism) και ειρηνικής διατροφής. Γιατί το ηθικό χρέος του σεβασμού της αξίας της ζωής δεν μπορεί να ανεχθεί άλλο την ύβρη προς τη ζωή και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που λέγεται «βιοτεχνολογία» και ΓΤΟ. Και ο καλύτερος τρόπος για να πάψουμε να συντηρούμε και να γιγαντώνουμε αυτή την ανωμαλία και νοσηρότητα - τώρα μάλιστα που ύπουλα ετοιμάζονται να επιβάλλουν την ΓΤ γεωργία στα εδάφη της Ευρώπης - είναι να πάψουμε να συντηρούμε την διατροφή με ζωικά που είναι ο καλύτερος πελάτης των ΓΤΟ. Δεν είναι δυνατόν να αφήσουμε τους δυνάστες της ανθρωπότητας να αλώσουν τη τροφή μας, να τους αναβαθμίζουμε και να τους επιβραβεύουμε σε παραγωγούς και προμηθευτές της αντί να τους καταδικάσουμε ως τους σεσημασμένους υπαίτιους της διατροφικής και της γενικότερης κρίσης.

Εφόσον εναντιωνόμαστε στους ΓΤΟ 
γιατί να τους τρώμε έμμεσα από τα ζώα;

....


* Από την περίληψη της έρευνας:

Genetically engineered crops, glyphosate and the deterioration of health in the United States of America

(Γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, glyphosate και η επιδείνωση της υγείας στις ΗΠΑ)

των Nancy L. Swanson, Andre Leu, Jon Abrahamson and Bradley Wallet

Journal of Organic Systems, 9(2), 2014

«Μια τεράστια αύξηση στην εμφάνιση και επικράτηση των χρόνιων ασθενειών έχει αναφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών. Παρόμοιες αυξήσεις παρατηρήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ζιζανιοκτόνο glyphosate εισήχθη το 1974 και η χρήση του επιταχύνεται με την έλευση των γενετικά τροποποιημένων (GE) ανεκτικών στα ζιζανιοκτόνα καλλιεργειών. Πληθαίνουν οι αποδείξεις ότι το glyphosate παρεμβαίνει σε πολλές μεταβολικές διεργασίες σε φυτά και ζώα και υπολείμματα glyphosate έχουν ανιχνευθεί και στα δύο. Το glyphosate διαταράσσει το ενδοκρινικό σύστημα και την ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου, βλάπτει το DNA και είναι πρόξενος μεταλλάξεων που οδηγούν σε καρκίνο.»

 












...

Συναντήσεις για την Ειρηνική Διατροφή

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το 1ο Vegan Pledge στην Ελλάδα

Την 1^η Νοεμβρίου 2014, Παγκόσμια Ημέρα για τον Veganism και την Ειρηνική Διατροφή, πραγματοποιήθηκε το βιωματικό εργαστήριο «Η Δυναμική της Ειρηνικής Διατροφής» από τους μαρία α. αγγελή και Χρήστο Γεωργιάδη, εκ μέρους των φορέων «Η σπείρα – ολιστική εκπαίδευση» και «Veganism-now – Ειρηνική Διατροφή» αντίστοιχα. Το εργαστήριο περιελάμβανε και το 1ο Vegan Pledge στην Ελλάδα, δηλαδή τη δέσμευση των συμμετεχόντων να δοκιμάσουν τη φυτοφαγία για διάστημα από μία εβδομάδα έως ένα μήνα και μέσα από αυτήν την εμπειρία να υιοθετήσουν τελικά την ειρηνική διατροφή.

Το εργαστήριο ξεκίνησε με μια δραστηριότητα για την αλληλοσύνδεση και για το πως όλοι συνδεόμαστε μέσα στον ιστό της ζωής που λέγεται Μητρικό Οικοσύστημα. Στη συνέχεια μέσα από την προβολή εικόνων δόθηκε το ερέθισμα για καταγραφή αισθημάτων και σκέψεων καθώς και για μια πρώτη συζήτηση-εισαγωγή στη σημασία της Ειρηνικής Διατροφής για τους ανθρώπους, τα ζώα, και το περιβάλλον. 

Κατόπιν ακολούθησε παρουσίαση με τον ομώνυμο τίτλο του εργαστηρίου για την αναγκαιότητα της Ειρηνικής Διατροφής και την δυναμική της να μεταμορφώσει τον καθένα μας ξεχωριστά αλλά και συνολικά τον κόσμο, η οποία συνοδεύτηκε από γόνιμο διάλογο με ερωτήματα και τοποθετήσεις. 

Η επόμενη δραστηριότητα ήταν βιωματική και αφορούσε την αειφορία και πως θα μπορούσαμε να την πραγματοποιήσουμε μέσω της Ειρηνικής Διατροφής. Το περιεχόμενό της αφορούσε τις καθημερινές διατροφικές μας επιλογές, πρακτικά ζητήματα που προκύπτουν, και προβληματισμούς στους οποίους η Ειρηνική Διατροφή αποτελεί διέξοδο.

 

Το τελευταίο μέρος του εργαστηρίου αφιερώθηκε στο σημαντικό κομμάτι της διατροφής όπου δόθηκε έμφαση στο να διαλυθούν οι διάφοροι μύθοι οι οποίοι δυστυχώς αποθαρρύνουν ένα μεγάλο μέρος του κόσμου από το να προσεγγίσει και να αγκαλιάσει την Ειρηνική Διατροφή.

Το εργαστήριο έκλεισε με την συλλογική κουζίνα όπου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν γευστικότατες και υψηλής διατροφικής αξίας φυτικές συνταγές από βιολογικά υλικά, που είχαν προετοιμάσει με αγάπη και μεράκι φίλοι-συνεργάτες, και να πάρουν ένα ακόμα κίνητρο, αυτή τη φορά γευστικό, για να τηρήσουν τη δέσμευσή τους αλλά και για να κάνουν το οριστικό βήμα προς την Ειρηνική Διατροφή.

 

Το βιωματικό εργαστήριο «Η Δυναμική της Ειρηνικής Διατροφής» αποτέλεσε ένα κάλεσμα και μια υπενθύμιση για τη σύνδεσή μας με όλα τα πλάσματα της γης, καθώς και για την επέκταση του Παγκόσμιου Δικτύου «Ειρηνική Διατροφή» και στην Ελλάδα.  Για πρώτη φορά στην χώρα μας έχει ξεκινήσει πλέον αυτό το δίκτυο, χάρη στη δική σας συμμετοχή και θετικότητα. Με ευγνωμοσύνη σας ευχαριστούμε όλους και όλες για τη συνύπαρξη, τη συζήτηση, το μοίρασμα, την εμπιστοσύνη.

Για όσους δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν, μείνετε συντονισμένοι για το επόμενο βιωματικό εργαστήριο & «vegan pledge» για την Ειρηνική Διατροφή.

1944-2014: εβδομήντα χρόνια veganism και ειρηνικής διατροφής

Ήταν στο αποκορύφωμα του πιο καταστροφικού πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας, σε μια συγκυρία απόλυτης παράνοιας όπου μέσα από το ολοκληρωτικό χάος και την γενικευμένη απελπισία αναδύθηκε η πιο λυτρωτική ιδέα για την οριστική απελευθέρωση του ανθρώπου, των ζώων και της Γης.

Ένας ταπεινός δάσκαλος ξυλοτεχνίας, ο Donald Watson, και οι συν αυτώ εντοπίζουν και φέρνουν στο προσκήνιο την αλήθεια που ήδη υπάρχει μέσα μας: τον αισθανόμενο άνθρωπο και το χρέος που αυτός νοιώθει προς την άμεση συγγένεια του: την αισθανόμενη ζωή. Αυτή την ιδέα την ονόμασαν veganism (περιεκτική δικαιοσύνη) και είναι αυτή που αναδεικνύει το ζήτημα της ειρήνευσης και της ολιστικής ειρήνης με το μητρικό οικοσύστημα που μας δημιούργησε και μας φιλοξενεί. Είναι η ιδέα που προωθώντας την ειρήνη στην πιο βασική μας βιολογική ανάγκη, στην τροφή, (αλλά και σε κάθε πτυχή της ζωής μας) δημιουργεί και κάνει πράξη την ειρήνη.

Ο veganism, ο οποίος πηγάζει από την ανάγκη του αισθανόμενου ανθρώπου να δώσει τέλος στην αδικία προς τα ζώα, τους ανθρώπους και το οικοσύστημα, κοιτάζει στο μέλλον και στο επόμενο κεφάλαιο της ανθρώπινης εξέλιξης. Είναι η πραγματική επανάσταση που χρειάζεται η εποχή μας γιατί είναι η μόνη που μπορεί να αποκαταστήσει και πάλι την νομιμότητα στον πλανήτη της ζωής: την πανηγυρική επάνοδο στο προσκήνιο της αξίας της ζωής.

Μέσα από την κύρια πρακτική εφαρμογή του, την Ειρηνική Διατροφή, μπορεί να κάνει πραγματικότητα το όραμα ενός άλλου κόσμου χωρίς βία και καταπίεση προς κάθε αισθανόμενο ον, και να μετατρέψει ξανά τον πλανήτη σε φιλόξενο, ειρηνικό τόπο για τα πλάσματα που αυτός δημιούργησε και στα οποία δικαιωματικά ανήκει και να φέρει την ειρήνευση και στην ανθρώπινη κοινωνία.

Γιατί η Ειρηνική Διατροφή είναι η λυτρωτική επανασύνδεση με την πραγματική  μας  φύση,  την  πραγματική μας πεπτική ανατομία του φυτοφάγου πλάσματος και την έμφυτη  ευφυΐα που  φέρουμε από τη γέννησή μας ως όντα ενός σοφού μητρικού οικοσυστήματος. Μας δείχνει ότι μας αξίζει και μας  περιμένει  η  ελευθερία  μέσα  από  την  συνάντησή  μας  με  τον  πραγματικό  άνθρωπο  που  υπήρχε εκτοπισμένος και περιθωριοποιημένος μέσα μας: τον αισθανόμενο άνθρωπο ο οποίος αναγνωρίζει πλέον καθαρά ότι η συγγένεια μας είναι με την αισθανόμενη ζωή της οποίας είμαστε και οι ίδιοι μέρος, και ότι αυτή η συγγένεια υπαγορεύει το χρέος μας προς αυτήν.

Έτσι η Ειρηνική Διατροφή μας απελευθερώνει από τη καταδίκη μιας ζωής που έχει ως υποχρεωτική της συνοδεία τη δυστυχία, το δράμα και το θάνατο άλλων αισθανόμενων πλασμάτων. Μας δείχνει ότι ένα τόσο ευφυές και εξελιγμένο ον όπως ο άνθρωπος, ένα ον που μπορεί να αναπτύξει τόση ευαισθησία, που έχει άμεση εμπειρία του τι σημαίνει να πονάς (σε κάθε επίπεδο), δεν είναι  υποχρεωμένο να ζει μέσα στη κουλτούρα του θανάτου με  μια διατροφή που βασίζεται στη λεηλασία της ζωής.

Μας κάνει να δούμε ότι το ζήτημα της τροφής δεν είναι διατροφικό αλλά πρώτιστα ζήτημα δικαιοσύνης και αξιών και ότι όταν ακυρώνουμε αυτές τις θεμελιώδεις αξίες στην πιο βασική πράξη της επιβίωσης (στην διατροφή) τότε αυτές οι αξίες  δεν γίνεται να  ξαναζωντανέψουν  και  να  υπάρχουν  στην κοινωνία και στις άλλες πτυχές της ζωής μας: στην πολιτική, στην οικονομία, στην παιδεία, στην υγεία, στην επιστήμη, κλπ. Έτσι η επαναφορά της δικαιοσύνης στην διατροφή είναι πράξη αντίστασης και απελευθέρωσης. Είναι το πέρασμα σε έναν κόσμο αξιών αφού αυτές διασφαλίζονται όταν κατοχυρώνονται στην πιο βασική ανάγκη της επιβίωσης: στην διατροφή.

Η Ειρηνική Διατροφή, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο την σοφία της ανθρώπινης οντότητας, φωτίζει την επίγνωση ότι είμαστε προορισμένοι για άλλες επιλογές και πορεία ζωής και ότι μπορούμε να υπάρξουμε στο οικοσύστημα του πλανήτη της ζωής μόνο ως ενσάρκωση του υψηλού,  του  συμπονετικού, του αλτρουιστικού και του αλληλέγγυου.

Και η έκκληση της Ειρηνικής Διατροφής είναι η έκκληση για μια τέτοια αλλαγή. Ο πλανήτης της ζωής και τα πλάσματά του αλλά και ο αισθανόμενος άνθρωπος μέσα μας ακατάπαυστα και εναγώνια προσπαθούν να στρέψουν τη προσοχή μας στο κατεπείγον αυτής της μεταμόρφωσης: πρέπει να γίνει τώρα! Δεν υπάρχει ούτε δευτερόλεπτο για χάσιμο γιατί η απαξίωση της αξίας της ζωής και η καταστροφή του πλανήτη που βρίσκεται σε εξέλιξη (λόγω της κυρίαρχης διατροφής με ζώα), τρέχουν με δαιμονική ταχύτητα. Τώρα και οριστικά πλέον είναι ζωτικής σημασίας να αποκατασταθεί το τοπίο της ειρήνης στον πλανήτη της ζωής. Και αυτή η ειρηνική επανάσταση προϋποθέτει να συνειδητοποιηθεί αυτό που συνεχώς και με κάθε τρόπο μας εμποδίζουν να συνειδητοποιήσουμε: ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος προς έναν τέτοιο κόσμο και αυτός ο δρόμος περνάει από την γενικευμένη αποδοχή και εφαρμογή της περιεκτικής δικαιοσύνης, αυτής δηλαδή της αξίας που είναι η ουσία του veganism.

......................

Donald Watson: ο εμπνευστής του veganism

Ένα σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο με τη φωνή του

Αποφθέγματα του Donald Watson

...

Η θλιβερή ιστορία του μοσχαριού

Μέσα από τα συγκλονιστικά σκίτσα της Veronica και το ποίημα της Mary Lynn, σε μόλις 1,43 λεπτά βλέπουμε τη θλιβερή πραγματικότητα της σύντομης ζωής ενός μοσχαριού.

Να θυμάστε ότι οι αγελάδες παράγουν γάλα μόνο όταν αποκτήσουν μωρό. Το γάλα τους είναι για τα μοσχαράκια τους, αλλά για να υπάρξει «παραγωγή» γαλακτοκομικών αυτά θεωρούνται «ανεπιθύμητα υποπροϊόντα».

Όταν πίνουμε γάλα καταδικάζουμε ένα αθώο μοσχαράκι σε θάνατο και τη μητέρα του σε μια ζωή σκλαβιάς. Η κακοποίηση και η δυστυχία που προκαλεί η απαίτηση για ζωικό γάλα στις μητέρες και στα μωρά τους είναι συντριπτική. 

Ο μόνος λόγος που μια αγελάδα παράγει γάλα είναι για να ταΐσει το μοσχαράκι της όπως συμβαίνει με κάθε θηλαστικό ζώο ... αλλά μέσα σε λίγες ώρες μετά τον τοκετό της αρπάζουν το μωρό, αφήνοντας τόσο τη μητέρα όσο και το παιδί της, σε απελπισμένη θλίψη και σύγχυση ... και αυτό συμβαίνει έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε αυτό το ξένο γάλα για τους εαυτούς μας.

Και τα μωρά; Τρομοκρατημένα, ορφανά και μόνα, έρχονται αντιμέτωπα με τον περιορισμό και τον θάνατο για να βγουν στην «αγορά» ως κρέας του «γάλακτος» ή για να έχουν μια σύντομη, βίαιη ζωή δουλείας ως «μηχανή παραγωγής γάλακτος» όπως και η μητέρα τους.

Οι αγελάδες που στη φύση θα ζούσανε πάνω από 25 χρόνια στέλνονται στο σφαγείο, εντελώς εξαντλημένες συναισθηματικά και σωματικά, στην ηλικία των τεσσάρων ή πέντε.

Μέσα από την ειρηνική διατροφή του vegan τρόπου ζωής απορρίπτουμε αυτήν την απάνθρωπη πρακτική και σταματούμε την αδικία.

Το ποίημα

Γνώριζες τη μητέρα μου;

της Mary Lynn

Γνώριζες τη μητέρα μου; Μου είπαν ότι το όνομά της ήταν Belle. Δεν ξέρω πως ήταν, αλλά έχω την ανάμνηση της μυρωδιάς της.

Μήπως άκουσες ποτέ τη μητέρα μου; ... Μήπως οι κραυγές της έσκισαν την καρδιά σου;

Τους θυμάμαι πολύ καθαρά, όταν οι εργάτες μας χώρισαν.

Μήπως πίνεις από τη μητέρα μου; Γεύτηκες ποτέ το γάλα της;

Μήπως αισθάνθηκες το πρόσωπό της στο δικό σου; Ήταν το δέρμα της απαλό σαν μετάξι;

Μου είπαν ότι είχα δύο αδελφούς και οι αδελφές μου ήταν τέσσερις,

Μετά η μητέρα μου πήγε για σφαγή, άνευ αξίας πια.

Ήσουν εκεί με τη μητέρα μου; Μήπως τη κοίταξες στα μάτια;

Είδες το φόβο μέσα τους; Μήπως άκουσες τις κραυγές της;

Και τώρα έρχεται το ΔΙΚΟ ΜΟΥ τέλος, το περιμένω με τους φίλους μου,

Είμαστε μαζεμένοι κοντά μεταξύ μας, Σε αυτό το μέρος που τελειώνει η ζωή.

Θα είσαι εκεί στη σφαγή μας; Για την σάρκα που θέλεις να φας.

Θα σκεφτείς ποτέ για εμάς; Όταν θα αγοράζεις αυτό το κομμάτι κρέας.

Είναι η σειρά μου τώρα, προχωρώ. Βαδίζω στο τέλος μου.

Με σπρώχνουν με φωνές και κλωτσιές, και με σίδερα που δεν λυγίζουν.

Σκέφτομαι τη μητέρα μου, και θυμάμαι  τη μυρωδιά της.

Και ξέρω ότι θα συναντηθούμε στον ουρανό, και θα ξεχάσουμε αυτή τη ζωή που λέγεται κόλαση.

H Δυναμική της Ειρηνικής Διατροφής - Βιωματικό Εργαστήριο Ενηλίκων

...